دسته
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 596496
تعداد نوشته ها : 859
تعداد نظرات : 102

Loading...
Rss
طراح قالب
GraphistThem246
مشتری قمرهای اولیه خود را خورده است!تحقیقات نشان می دهد چهار قمر گالیله ‏ای مشتری آخرین بازماندگان از حداقل پنج نسل از اقماری هستند که زمانی به دور مشتری در گردش بوده و این سیاره تعداد زیادی از اقمار خود را بلعیده است. «روبین کانوپ»(Robin Canup)، از موسسه پژوهشی جنوب‏غرب در کلورادو می‏ گوید:" احتمالا مشتری سایر اقمار را که ممکن است تعداد آنها بیش از بیست عدد نیز بوده باشد، در روزهای ابتدایی شکل‏ گیری منظومه شمسی بلعیده‏ است".چهار قمر گالیله‎ای مشتری نقش پررنگی در تاریخ علم ایفا کرده ‏اند. کشف آن‏ها توسط گالیله در 400 سال قبل، مدرک انکار ناپذیری بر این واقعیت بود که همه‏ اجرام آسمانی به دور زمین نمی‏ گردند. اما تا به امروز هیچ کس تصور نمی‏ کرد مشتری روزگاری قمرهای بسیار بیشتری داشته است.تا به امروز وجود 63 قمر برای مشتری به طور قطعی به اثبات رسیده است.http://nojumnews.com/images/content/...iter-moons.jpgاقمار گالیله ای مشتری. به ترتیب از چپ:گانیمد کالیستوآیو اروپابنا به گفته کانوپ، منجمان دیر زمانی است از رازهایی که راجع به نحوه شکل ‏گیری مشتری و قمرهایش در شبیه‏ سازی‏های رایانه ‏ای نمایان می‏ شود آگاهند. مدل‏ های کنونی نشان‏ می‏ دهند که جرم قرص مواد اطراف مشتری، که قمرهای مشتری را ایجاد کرده‏ است، چند ده درصد جرم این سیاره غول ‏پیکر بوده است. این در حالی است که تنها دو درصد این جرم برای به وجود آوردن قمرهای کنونی کفایت می ‏کند. اکنون کانوپ و همکارش «ویلیام وارد»(William Ward)، معتقدند که پرده از این راز برداشته ‏اند. اگر باقی اقمار وقتی‏ شکل گرفته باشند که قرص اطراف مشتری هنوز وجود داشته است، این تفاوت جرم قابل توضیح خواهد بود. به اعتقاد کانوپ در این بین، برهم‏ کنش قمرها و مواد درون قرص یک فرآیند کلیدی به شما می رود. این برهم ‏کنش باعث حرکت مارپیچی قمرها به سمت مشتری و در نهایت بلعیده شدن توسط این غول گازی شده است.این نظریه ناهمخوانی‏ های موجود در شبیه‏ سازی‏ های پیشین را نشان می ‏دهد. کانوپ می‏ گوید:&q
دسته ها : نجوم
فعالیت جدید خورشیدی 13-1-1388 خورشید این ستاره‌ی هستی بخش مدتی است آرام است. اگر چه شواهد کماکان حاکی از خروج کند خورشید از یک خواب طولانی زمستانی است.http://nojumnews.com/images/content/...1238298267.jpgphoto by Alan Friedman, 28 Mar 2009 با ظاهر نشدن لکه‌های خورشید که حاکی از فعال نبودن خورشید در طی یک ماه گذشته بود، خورشید چهره‌ای آرام و ساکت را به معرض نمایش منجمین و دوستداران فعالیت‌های خورشیدی گذاشته است. همواره وجود لکه‌های خورشیدی حاکی از فعالیت شدید مغناطیسی در نقاطی که لکه‌ها ایجاد می‌شود، بوده است و با مشاهده این لکه‌ها اولین موضوعی که هر منجم را به فکر وا می‌دارد زمان تشکیل شفق‌های قطبی است که منشأ آن لکه‌ها و باد‌های خورشیدی است که از آن به سمت زمین می‌وزند. اما نزدیک به یک ماه است که لکه‌ای در سطح خورشید نمایان نشده است و این گواه آرام بودن خورشید است. در مشاهدات اخیر زبانه‌های خورشیدی فراوانی بر لبه‌های کره سوزان مشاهده شده‌اند.http://nojumnews.com/images/content/...1238201860.jpgby Monty Leventhal , Sydney Australia, 28 Mar 2009, زبانه‌های خورشیدی ابرهای از گاز هیدروژن هستند که توسط میدان‌های مغناطیسی موجود در خورشید در سطوح بالاتر از سطح خورشید نگه داشته شده‌اند. زبانه‌های خورشیدی در واقع گازهای بسیار داغ بر سطح خورشید هستند که به طور مداوم در محل لکه به دلیل میدان مغناطیسی بالا از سطح خورشید جدا می‌شوند. نوع پدیدار شدن این زبانه‌ها نیز متفاوت است،برخیاز زبانه‌ها می‌توانند تا بیش از 320000 هزار کیلومتر در داخل جو خورشیدامتداد داشته باشند و همانگونه ثابت بمانند که به این نوع زبانه‌ها،زبانه‌های آرام می‌گویند.زبانه‌ی دیگر وجود دارد که با سرعت 640 کیلومتر برثانیه به جو خورشید فوران می‌کند که این سرعت فوران ممکن است باعث شودموادی به درون تاج خورشیدی روانه شود. نوع دیگری از زبانه‌ها به شکل کمان یا حلقه در می‌آیندکه این نوع زبانه و حرکت درون حلقه&
دسته ها : نجوم
احتمال برخورد شهاب سنگ با زمین در 160 سال آینده
محققان دانشگاه پیزا در ایتالیا با محاسبه مجدد مسیر حرکت یکی از شهاب سنگهایی که طی دهه گذشته کشف شده است اعلام کردند که این شهاب سنگ به نسبت درصد یک در هزار و 400 در سال 2169 با زمین برخورد خواهد کرد.به گزارش خبرگزاری مهر، به گفته اخترشناسان احتمال برخورد شهابسنگی که وجود آن در ابتدا برای سیاره زمین بی خطر به شمار می رفت در 160 سال آینده امکانپذیر خواهد بود. این در حالی است که به اعتقاد دانشمندان زمان محدودی برای منحرف ساختن این شهابسنگ باقی مانده است.
شهابسنگ 1999 rq36 طی دهه گذشته کشف شده است اما در ابتدا به دلیل اینکه امکان برخورد آن با زمین طی 100 سال آینده وجود نداشته است در آن زمان به عنوان جرمی مزاحم و خطر ساز مورد مطالعه قرار نگرفت.
اکنون محاسبات جدید دانشمندان دانشگاه پیزا در ایتالیا اطلاعات متفاوتی را ارائه می کند. بر اساس این محاسبات احتمال برخورد این شهابسنگ با زمین طی سالهای 2169 و 2199 یک در هزار و 400 خواهد بود.
این شهابسنگ با قطری برابر 560 متر ابعادی بیش از دو برابر حجم شهابسنگ آپوفیز دارد که به احتمال یک در 45 هزار در سال 2036 با زمین برخورد خواهد کرد. هر دو این شهابسنگها به اندازه ای قدرتمند هستند که در صورت برخورد با اقیانوس، امواج مخرب و مرگبار تسونامی را در جهان ایجاد کنند.
با این حال انحراف شهابسنگهایی که با زمین فاصله زیادی دارند از عوارضی گاه غیر قابل جبران برخوردار است. برای مثال ایجاد برخورد یا انحراف در شهابسنگ می تواند این جرم را به قطعاتی تبدیل کند که کنترل و انحراف آن نیازمند عملیاتی پیچیده تر و پر هزینه تر خواهد بود.
بر اساس گزارش نیوساینتیست، با اینکه مطالعات و رصدهای آینده می تواند احتمال برخورد این شهابسنگ با زمین را رد کند اما دانشمندان دانشگاه پیزا بر این باورند که کنترل روزمره شهابسنگها به منظور گسترش اطلاعات بشر در رابطه با احتمال برخورد با زمین طی 100 سال آینده باید همچنان صورت صورت گرفته و روشهای مختلف جلوگیری از برخورد و انحراف این اجرام مورد بررسی جدی قرار گیرد.
دسته ها : نجوم
خوشه ی پروین یا ثریاخوشه پروین یا "ثریا" را بسیاری می‌شناسند. خوشه پروین نام خوشه‌ای در صورت فلکی گاو که به «هفت خواهران» هم مشهور است. در لیست مسیه m45 نام‌گذاری شده است. قدیمی‌ها که خیلی راحت آن را در آسمان پیدا می‌کنند. با نزدیک شدن زمستان برای مشاهده آن در ساعتهای قبل از نیمه شب ، بالای سرتان را نگاه کنید. لکه مه آلودی می‌بینید که با کمی دقت چند ستاره هم در آن می‌توان تشخیص داد. تیز بینی چشمانتان را با شمارش ستاره‌های خوشه پروین بیازمایید! در هوای آلوده شهرهای بزرگ معمولا فقط 4 تا 5 ستاره پروین را می‌توان دید. اگر در شبی صاف تا 6 ستاره در پروین توانستید ببینید، دید چشمانتان عادی است. در برخی شبهای صاف می‌توان تا 8 ستاره را نیز در پروین شمارش کرد. اگر راستای کمربند جبار را به سوی شمال غرب آسمان ادامه دهید ابتدا به ستاره الدبران وسپس به هفت ستاره درخشان وجفت هم می رسید که در کنارهم خوشه انگورزیبایی را در آسمان تداعی می کنند خوشه پروین .خوشه ای با ستاره های بسیار جوان که .9 ستاره درخشانتر آن در میدان دید تلسکوپی (1.5 درجه) به خوبی جای می گیرند ودر شرایط ایده آل رصدی تیزبین ترین رصدگران تا 14 ستاره این خوشه را با چشم غیر مسلح تشخیص می دهند.رد پای این جرم زیبا در تاریخ به حدود 3000 سال پیش برمی گردد و حتی در کتابهای مقدس دینی مانند تورات وانجیل نیز بدان اشاره شده است.شاید به همین سبب این خوشه تا این حد در شعر وادبیات جهان جای دارد.برای رومی ها این خوشه از اواسط خرداد در آسمان صبحگاهی طلوع می کرده است یعنی درست سه هفته زودتر از طلوعی که در عصر حاضر برفراز شرق دارد.آزتک ها در مکزیک وآمریکای مرکزی مبداء تقویم سالیانه خود را با دیدن نخستین تلالو ستاره های ثریا پیش از طلوع خورشید در آسمان صبحگاهی تنظیم می کردند.در یونان باستان ثریا جرم آسمانی مهمی برای زمان سنجی بوده وطلوع سحرگاهی آن ازآغاز موسم سفرهای دریایی وفرارسیدن فصل زراعت نشان داشته است.شاید به همین دلیل یونانی ها نام پلیادها(کسانی که با کشتی سفر می کنند)را به آن داده اند.در اسطوره های یونانی هفت ستاره درخشان این خوشه در حقیقت دختران اطلس وپلیون(اطلس ٬پسر تیتان که زئوس خدای خدایان برای تنبیه او مجبورش می کندتا کره زمین را بر دوش خود قر
دسته ها : نجوم
از زمانی که انسان پای به عرصه ی وجود گذاشته است همواره نگاهی به آسمان انداخته است و سؤالات بیشماری در ذهنش تداعی شده است . اما با این وضع نمی توانست پاسخی قانع کننده برای آنها بیابد، زیرا علمش بسیار محدود بود. تا زمانی که اسپنتیک روسی دروازه های آسمان را شکافت و به فضای بیکران راه یافت؛ در آن زمان شوروی خود را قطب فضایی دنیا می دانست و به خود می بالید ، حال دوباره سؤالات قدیمی قدرت گرفته بود. یکی از جالبترین افکار بشر، ایده جابجایی در بعد زمان است.البته اگر از یک بعد دیگر به قضیه نگاه کنیم همه ما مسافر زمان هستیم. همین الان که شما این را میخوانید، زمان به پیش میرود و آینده به حال و حال به گذشته تبدیل میشود. نشانه اش هم رشد موجودات است. ما بزرگ میشویم و می میریم. پس زمان در جریان است. زمانی که اینشتین در سال 1905 نظریه نسبیت خاص را مطرح کرد در آن قوانین جامعی در مورد نور و سرعت های بالا به چشم می خورد . از آن زمان دوباره نظریات سفر در زمان پای به عرصه ی وجود گذاشتند . زیرا همانطور که می دانیم یکی از اصول نسبیت این است که سرعت نور حد سرعت ها است ؛ یعنی ، هیچ جسمی قادر نیست با سرعتی فراتر از سرعت نور حرکت کند ؛ دلیل این پدیده را می توان باز هم در نسبیت پیدا کرد زیرا قانونی در نسبیت می گوید که با افزایش سرعت جرم نیز افزایش می یابد ، در فرمول محاسبه ای این موضوع یعنی افزایش جرم اگر سرعت جسمی برابر سرعت نور شود آنگاه جرم آن بی نهایت می شود و در این شرایط هیچ انرژی قادر به شتاب دادن آن نیست . پس براساس نسبیت نمی توان از سرعت نور گذر کرد ، حال ممکن است برای شما این سؤال پیش آید که چرا پس فوتون ها می توانند با این سرعت حرکت کنند ؟ پاسخ اینگونه بیان می شود که چون جرم فوتون ها در حال سکون صفر است پس می توانند با چنین سرعتی به سیر و سفر بپردازند. بر طبق این نظریه اگر شیئ به سرعت نور نزدیک شود گذشت زمان برایش آهسته تر صورت میگیرد. بنابراین اگر بشود با سرعت بیش از سرعت نور حرکت کرد، زمان به عقب برگردد،( اتساع زمان ) که برای فهم بهتر آن پارادوکس اولبرس را مطرح می سازند. مانع اصلی این است که اگر جسمی به سرعت نور نزدیک بشود جرم نسبی ان به بینهایت میل میکند؛ لذا نمی شود شتابی بیش از سرعت نور پیدا کرد. اما شاید یک روز این مشکل هم حل شود. بر
دسته ها : نجوم
تا چندی پیش تحقیقات علمی٬ این دنیای خاکی ما را کره ای بسیار مطلوب می دانست که نه سرد است و نه گرم٬ دارای مقدار زیادی آب و منابع نامحدودی از اکسیژن. و این روش ها دائمآ به طبیعت زندگی می بخشد. اما این مسئله که حیات می تواند فقط در محیط کره ای مانند زمین به وجود بیاید و تکامل پیدا کند٬ کاملآ اشتباه است.  


مثلآ این عقیده کاملآ قبول شده است که آب رادیو اکتیو خالی از هرگونه میکروب و کشنده می باشد. اما یک نوع باکتری وجود دارد که زندگی خود را با این محیط٬ وفق داده و در اطراف راکتورهای هسته ای به سر می برد.

آزمایشی که توسط دانشمند معروف دکتر سیگل در این مورد به عمل آمد به نظر چندش آور می باشد. او اتمسفر کره مشتری را به طور مصنوعی در آزمایشگاه خود به وجود آورد و در این اتمسفر٬ باکتری و خزه پرورش داد که دارای هیچ یک از موادی که ما لازمه حیات به شمار می آوریم نمی باشد٬ آمونیاک٬ متان و هیدروژن٬ آنها را از بین نبرد. 

آزمایش هینتن و بلوم انتومولوژیستهای دانشگاه بریستول هم این چنین نتیجه شگفت انگیزی داشت. دو دانشمند یک حشره را به مدت چندین ساعت در حرارت ۱۰۰ درجه خشک نمودند و سپس فورآ خوکچه ی هندی خود را داخل هلیوم مایع کردند. بعد از آنکه آنها را تحت تشعشع قوی قرار دادند دوباره در محیط عادی خود رها نمودند. حشرات به زندگی بیولوژیکی خود ادامه دادند و پس از مدتی نوزادهای کامل و سالم به بار آوردند.

همچنین ما از باکتریهایی مطلع هستیم که در کوههای آتشفشان زندگی می کنند و برخی سنگ می خورند و برخی دیگر آهن می سازند. انبوه علامتهای سوال بیشتر می گردد.

آزمایشات٬ همچنین در مراکز علمی ادامه دارد و روز به روز دلائل تازه ای به دست می آید که نشانگر آن است که حیات فقط در محیطی مثل کره زمین پدید نمی آید. 

دسته ها : نجوم
شاید جوابتان به این پارادوکس این بوده است که شاید انها علاقه ای به تسخیر سیارات دیگر ندارند ولی اگر انها علاقه ای به ما ندارند انرژی های ما را نیز جالب نمی دانند 


هر سیاره ای به مقداری محدود انرژی دارد و پس از مدتی ذخایر ان(هرچقدر هم زیاد) تمام می شود پس انها قاعدتا باید به دنبال انرژی می امدند

پس این نظریه خود به خود رد میشود

از نظریه های قابل قبول در این زمینه می توان به ۲ مورد زیر اشاره کرد:

۱ـ حداقل این موجودات در سیاره ی ما وجود ندارند وما (این بشر دوپا) در کهکشان خود تنها هستیم

۲ـ انها قبل از ان که به این درجه ی پیشرفت برسند خود را نابود می کنند  

ولی در هر صورت امیدوارم انها عاقل تر از بشر باشند وخود را با جنگهای احمقانه از بین نبرند

دسته ها : نجوم
 عمر دنیا و زمین و انبساط آن (بیگ بنگ) - سیاه چاله ها و ستاره های نوترونی همگی گوشه ای از معجزات قرآن است!نسبت عمر دنیا به عمر زمین: سوره ی 50 (ق): آیه ی 38: "ما آسمان ها و زمین و آنچه در میان آنهاست در شش روز آفریدیم و هیچ گونه رنج و سختی ای به ما نرسید" سوره ی 41 (فصلت): آیه ی 9: "بگو: آیا شما به آن کس که زمین را در دو روز آفرید کافر هستید و برای او همانندهایی قرار می دهید؟ او پروردگار جهانیان است!" امروزه دانشمندان با توجه به شواهد موجود عمر زمین را 4.5 میلیارد سال پیش بینی می کنند. این در حالی است که عمر دنیا 13.5 میلیارد سال برآورد شده است. در قرآن آمده که زمین در دو روز و دنیا در شش روز خلق شد. (عمر دنیا 3 برابر عمر زمین است). اگر این موضوع را با شواهد عینی امروز مقایسه کنیم هیچ کمبودی دیده نمی شود! عمر دنیا (13.5 میلیارد سال) را بر عمر زمین (4.5 میلیارد سال) تقسیم کنید. جواب 3 بدست می آید. این بدان معناست که علم امروز نیز به این مسئله رسیده که عمر دنیا 3 برابر عمر زمین است!سیاه چاله ها و ستاره های نوترونی: سوره ی 86 (طارق): آیات 1 تا 3: "سوگند به آسمان و کوبنده ی شب! و تو نمی دانی کوبنده ی شب چیست. همان ستاره ی ثاقب است!" در عربی "ثقب" به معنای چاله و "ثاقب" به معنای چیزی است که چاله را ایجاد می کند. نسبیت عام پیش بینی می کند که سیاه چاله ها از ستاره های نوترونی بوجود می آیند. ستاره های نوترونی اکثرا قابل رویت نیستند و تنها با امواج رادیویی (پالس ها) رصد می شوند.امواج دریافتی از این ستاره ها طوری به نظر می رسد که کسی به جایی می کوبد! (ستاره ی کوبنده). باور ندارید؟ گوش کنید! قرآن در آسمان ستاره ای کوبنده را معرفی می کند که ثاقب است. (چاله ایجاد می کند). کلام واضح قرآن در این مورد جایی برای شک نمی گذارد!بیگ بنگ – بیگ کرانچ و انبساط دنیا: سوره ی 55 (الرحمن): آیه ی 37: "آسمان ها روزی دوباره شکاف برمی دارند و مانند گل سرخی باز می شوند!" سوره ی 51 (الذاریات): آیه ی 47: "و ما آسمان ها را با قدرت خود بنا کردیم و همواره آن را وسعت می بخشیم!" سوره ی 21 (الانبیا): آیه ی 104: "در آن روز که آسمان را چون طوماری در هم می پیچیم هماگونه که آفرینش را آغاز کردیم آنرا باز می گردانیم.
دسته ها : نجوم
اخترشناسان آمریکایی ادعا می کنند که ممکن است پدیده ای به نام سیاهچاله ها وجود نداشته باشد.این سیاهچاله ها هر چه را که در مسیرشان قرار بگیرد می بلعند و ذهن درخشان ترین دانشمندان را به خود مشغول کرده اند. اما یک گروه از دانشمندان ادعا می کنند که ممکن است تصویر سیاهچاله ها به عنوان پدیده هایی بهت آور به طور ناامیدکننده ای اشتباه باشد. در واقع، ممکن است که این پدیده ها اصلا وجود نداشته باشند.به گفته این محققان، نظر سنتی اخترشناسان در مورد کیهانی که سیاهچاله هایی نامرئی و همه چیزخوار در آن پراکنده هستند می بایست با نظریه ای دیگر جانشین شود. این نظریه توپ های مغناطیسی و عجیبی از پلاسما را جایگزین سیاهچاله ها کرده است. اگر این یافته تائید شود که برخی دانشمندان آن را در افق واقعیت نمی بینند فرضیه نشات گرفته از محاسبات زمین شناس انگلیسی در ۱۷۸۴ که توسط اینشتین تائید شد و توسط چهار قانونی که پروفسور استفن هاوکینگ آنها را مطرح کرد، به گونه ای اساسی واژگون خواهد شد. این دانشمندان که سرپرستی آنها را رودی شیلد در مرکز اخترفیزیک هاروارد اسمیتسونین برعهده دارد، در زمانی که مشغول رصد یک اختروش کوازار بودند که در فاصله نه میلیارد سال نوری از زمین پرسه می زند چیزی را ردیابی کرده اند که به ادعای آنها «ناقوس مرگ» فرضیه سیاهچاله است.اعتقاد بر این است که اختروش ها در مرکز خود دارای سیاهچاله هایی هستند. اما دانشمندان برای بررسی این فرض تعداد ۱۴ تلسکوپ را مستقر کرده اند تا به گونه ای بی سابقه این جرم را تحت نظر بگیرند. این گروه توانست با تجزیه و تحلیل سوسو زدن این اختروش، ساختار درون این جرم را کاوش کند.  آنها یک چاله را در قرص مواد اطراف مرکز اختروش کشف کردند که در حال دهان باز کردن است. این چاله چهار هزار بار بزرگتر از فاصله زمین تا خورشید است. دانشمندان عقیده دارند که این چاله فقط می تواند توسط موادی که یک میدان مغناطیسی قوی آنها را به بیرون پرت می کند، به وجود بیاید. به دلیل اینکه سیاهچاله ها میدان های مغناطیسی ندارند، گروه دکتر شیلد در مجله Astronomical پیشنهاد می کند که یک گلوله چگال پلاسمایی موسوم به MECO جرم گرد مغناطیسی که همیشه در حال فروریزی است می باید منبع انرژی این اختروش باشد.داری لیتر یکی از دانشمندان این گروه می گوید: «به نظر من این اولین شاهد و مدرکی
دسته ها : اخبار - نجوم
ناسا، از کشف یک ستاره جدید درحال انفجار، موجودی که به آن ابرنواختر می‌گویند، خبر داده و اعلام کرده است که این ابرنواختر بسیار درخشان تر از همه ابرنواخترهای کشف شده قبلی است. این ابرنواختر سپتامبر گذشته در یک کهکشان دورافتاده رؤیت شد و از آن زمان توسط انواع تلسکوپ های زمینی و فضایی رصد شده است. این مشاهده این سوال را برای منجمان پدید آورده که آیا انفجار مشابهی در فاصله ای نزدیک تر، یعنی در داخل کهکشان راه شیری، در آستانه وقوع است یا نه. چراکه ابرنواختر زمانی ایجاد می‌شود که یک ستاره درحال مرگ منفجر شده و مقدار عظیمی انرژی که نور آن می تواند از نور کل کهکشان محل وقوع بیشتر باشد آزاد کند. تاکنون صدها ابرنواختر در کهکشان های دیگر ضبط شده است، اما این یکی کارشناسان را متحیر کرده است. میزان تابندگی این ابرنواختر برای 70 روز درحال افزایش بود که تصور می شود در این مدت پنج بار درخشان تر از هر ابرنواختر دیگری که تاکنون رؤیت شده بوده است. پژوهشگران می گویند ستاره ای که منفجر شده احتمالا دارای حداکثر جرمی است که یک ستاره می تواند داشته باشد؛ یعنی شاید تا 150 برابر خورشید.نِیتان اسمیت، سرپرست تیم محققان از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی می گوید : چیزی حدود 400 میلیارد ستاره وجود دارد و شاید تعداد ستارگانی که جرمشان آنقدر عظیم باشد که چنین انفجاری ایجاد کنند از یک مشت تجاوز نکند.البته محققان می گویند ستاره ای را در کهکشان ما شناسایی کرده اند که احتمال دارد روزی در آینده با همین شدت و تابندگی منفجر شود. آنها می گویند خیلی بعید است که چنین حادثه ای زمین را تهدید کند اما ممکن است آنقدر نور در آسمان بپاشد که بتوان با آن در تاریکی شب کتاب خواند.ابر نو اختر چیست؟ستارگان هم مانند موجودات زنده متولد می‌شوند، زندگی می‌کنند و سپس می‌میرند، ولی طول زندگی آنها بسیار طولانی است. عمر کوتاه انسانها کفاف نمی‌دهد تا بتوانند زندگی یک ستاره را در مراحل مختلف شاهد باشند، اما دانش اخترشناسی می‌تواند مراحل عمر یک ستاره را برای ما مشخص کند.بعد از آنکه ستاره شکل می‌گیرد (تولد ستاره)، واکنشهای هسته‌ای در داخلی‌ترین هسته ستاره، هیدروژن را به هلیوم تبدیل می‌کند و انرژی آزاد می‌گردد.بالاخره ه
دسته ها : اخبار - نجوم
X